ทุกวันนี้เมื่อไหร่ที่ฉันมองกระจก ฉันก็นึกว่า 'อ๊ะ ควรเขียนรีวิวเรื่องนี้นะ...' แต่ลืมตลอด เลยเขียนตอนนี้ ผ่านมากว่า 6 เดือนแล้วตั้งแต่ผ่าตัด และเส้นชั้นตาได้ตกตรงและดูธรรมชาติมากขึ้น ตั้งแต่เดิมฉันมีปัญหาหนังตาเหินค่อนข้างรุนแรง ดังนั้นก่อนผ่าตัด ความกังวลที่ใหญ่ที่สุดของฉันคือ ว่าจะวางเส้นไว้ที่ไหนและทำให้หนาแค่ไหน... เพราะฉันไม่ชอบเส้นหนา ฉันอยากให้เส้นบาง ๆ ตลอด แต่เลยกว่า ถ้าบางเกินไป มันก็จะหลุดได้ไวใช่มั้ย ความกังวลนี้ติดมาตลอด แต่ตอนสอบถามแพทย์หมอยายดูเหมือนเข้าใจเรื่องพวกนี้ดีมาก เลยแม้ว่าฉันจะไม่พูดอะไรเยอะ หมอก็ทำให้พอดีกับที่ฉันต้องการ หลังจากผ่าตัด มองย้อนหลังฉันสงสัยว่าทำไมตอนนั้นฉันถึงกังวลขนาดนั้น ตอนนี้เส้นบาง ๆ ได้ตกตรงแล้ว เกือบไม่มีร่องรอยของการผ่าตัด และถ้าไม่บอก ไม่มีใครรู้ บางครั้งฉันลืมไปเลยว่าตัวเองเคยผ่าตัด แล้ววันหนึ่งเมื่อมองกระจก ฉันก็คิด "ไหน? ทำไมตาฉันวันนี้สวยจัง?" แล้วจึงนึกได้ว่า 'โอ้ ใช่ฉันผ่าตัดไป...' และนึกได้เอง ทุกครั้งที่คิดแบบนั้น ฉันก็ขอบคุณหมอในใจ... ความรู้สึกนี้ฉันจำได้จึงเขียนมา