ช่วงแรก ๆ ฉันเผลอเปรียบเทียบตัวเองอยู่ตลอดโดยไม่รู้ตัว เหตุผลที่ตัดสินใจทำก็เพราะไม่ชอบความรู้สึกที่แขนดูใหญ่ขึ้นเวลาแนบกับลำตัว จนเหมือนจะเผลอแยกแขนออกโดยอัตโนมัติในชีวิตประจำวัน ตอนเข้าปรึกษา คุณหมอให้ความสำคัญกับการดูรูปทรงแขนอย่างละเอียด ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันจำได้ดี ส่วนผู้ประสานงานก็อธิบายขั้นตอนต่าง ๆ อย่างใจเย็น ทำให้การมาครั้งแรกไม่รู้สึกกดดันมากนัก จริง ๆ แล้วก่อนตัดสินใจ ฉันก็มีทั้งความคาดหวังและความกังวลปะปนกัน ตอนนี้การวางแขนตามธรรมชาติไม่ใช่เรื่องที่ต้องคิดมากอีกต่อไป การไม่ต้องคอยปรับท่าทางอยู่ตลอด ส่งผลต่อความรู้สึกในชีวิตประจำวันมากกว่าที่คิด และสำหรับฉัน นั่นถือว่าเป็นสิ่งที่มีความหมาย