ตั้งแต่เด็กฉันปิดหน้าตลอดเวลาที่ถ่ายรูป เวลาเพื่อนบอกให้ถ่ายรูปหน้าตรง ฉันก็มักจะหันหน้าหรือใช้ผมปิดคางไว้… คนอื่นอาจจะไม่คิดอะไร แต่ฉันกังวลเรื่องคางสั้นและไขมันที่ย่นอยู่มาก จนคิดว่าอาจต้องอยู่กับแบบนี้ไปตลอด แต่ทุกครั้งที่เห็นในกระจกก็ถอนหายใจออกมา จนกระทั่งวันหนึ่งฉันคิดว่า “อยากมีชีวิตที่สวยงามในวัยหนุ่มสาว” ความคิดนี้ชัดเจนมาก ตั้งแต่นั้นมาเริ่มหาข้อมูลเกี่ยวกับโรงพยาบาล อ่านรีวิว เปรียบเทียบว่าที่ไหนดีกว่า… จนในที่สุดก็ตัดสินใจทำการผ่าตัด ตอนแรกคิดว่าจะไปปรึกษาแค่ครั้งเดียว แต่ไม่คิดว่าจะต้องไปถึงเตียงผ่าตัดจริงๆ ตอนนี้เช้าตื่นขึ้นมาฉันจะมองที่แนวคางก่อนเลย… ยืนหน้ากระจกแล้วก็รู้สึกพอใจในตัวเองมาก สมัยก่อนไม่กล้ามัดผมเลย แต่เดี๋ยวนี้มัดผมบ่อยมาก และเริ่มมองหาทรงผมที่โชว์คาง มีคนหลายคนที่เหมือนฉันที่ใช้เวลาไปกับการคิดและค้นหาข้อมูลอยู่ แต่การไปปรึกษาอาจจะไม่ใช่เรื่องไม่ดีนะ ฉันตอนนี้รู้สึกพอใจในสภาพของตัวเองมากๆ