ฉันไม่ได้คิดจะไปที่ ตั้งแต่แรกเลยนะ... ฉันได้เปรียบเทียบโรงพยาบาลหลายที่แล้ว ทำรายการไว้หมดแล้ว แถมยังจองเงินมัดจำที่อื่นและกำหนดวันไว้แล้วด้วย ก็แค่คิดว่า 'เออ จะไปที่นี่แหละ~' แต่เพื่อนฉันดันบอกว่า “เฮ้ ฉันทำที่ มาลองแวะดูหน่อย” เลยคิดว่า เออ ถึงจะตัดสินใจแล้ว แต่ไปดูก็ไม่เสียหายอะไร เลยแวะไปแล้วเปลี่ยนแผนชีวิตเลย จริง ๆ ฉันก็ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้ แต่พอเข้ามาที่ปรึกษา อาจารย์พูดจาแบบที่ทำให้คนรู้สึกสบายใจมากเลยนะ อธิบายทุกอย่างอย่างใจเย็น ถ้ามีอะไรสงสัยก็ไม่ข้ามไปเลย แต่จะอธิบายละเอียดมาก? แล้วคุณ ก็ช่วยอธิบายทีละขั้นตอน ทำให้พอออกมาฉันก็เลยคิดจะยกเลิกเงินมัดจำที่โรงพยาบาลข้างหน้า... ตอนนั้นฉันเองก็งงอยู่เหมือนกัน ที่น่าสนุกคือ วันผ่าตัดแม่ดันวิ่งมาที่โรงพยาบาล คิดว่าท่านจะห้ามจนวินาทีสุดท้าย... แต่คุณอาจารย์อธิบายให้แม่ฟังอย่างช้า ๆ ง่าย ๆ ทำให้แม่ที่ตอนแรกหน้าเครียดค่อย ๆ ผ่อนคลายเมื่อเห็นห้องเดี่ยว แล้วก็เตรียมยาให้และบอกว่า “ไปให้สบายใจนะ” ตอนนั้นทำให้ฉันก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นด้วย ห้องพักเป็นสิ่งที่ไม่พูดถึงไม่ได้เลย พอเข้าไปห้องเดี่ยวปุ๊บ รู้สึกเหมือน “อ้าว ที่นี่ไม่ใช่โรงพยาบาลเหรอ? เป็นโรงแรมเหรอ?” ถึงจะอยู่คนเดียวก็ไม่รู้สึกไม่สบายเลย โดยเฉพาะเตียงที่สามารถปรับได้... มันเกินกว่าที่คิดไว้ ฉันมีอาการปวดอยู่แล้วรู้สึกเหมือนรถบรรทุกชน แต่ถ้าไม่มีเตียงนี้เวลาลุกนั่ง ฉันคงด่าออกมาแน่ ๆ การคิดว่าจะกลับบ้านแล้วต้องมาโรงพยาบาลอีกมันทำให้เครียดเลยนะ แต่ถ้าจะจองโรงแรมใกล้ ๆ ก็ไม่มีใครดูแลให้ แค่เสียเงินเฉย ๆ แต่ที่ นั้นมีการดูแลอย่างดีในราคาที่ไม่หนักหนาเหมือนโรงแรม คุณอาจารย์มาตรวจดูอาการบ่อย ๆ และพยาบาลก็เดินเข้าออกตลอดคืนตรวจดูว่าได้ยาอย่างถูกต้องไหม มีที่ไหนไม่สบายหรือเปล่า และยังดูแลเรื่องอาหารอีก... ตอนกลับบ้านฉันพูด “ขอบคุณ” ไปหลายครั้งจนจำไม่ได้เลย คืนวันนั้นน่าประทับใจมากตรงที่พยาบาลเหมือนอยู่ข้าง ๆ ฉันตลอด ถ้ามีอาการไม่สบายก็จะรีบมาดูให้ พอให้น้ำเกลือไปก็เผลอหลับไป ทำให้เวลาผ่านไปเร็วมาก พอไม่อย่างนั้นถ้าต้องกลับมาโรงพยาบาลอีกวันคงคิดว่ามันน่ากลัว... อีกเรื่องที่น่าประทับใจคือ ตอนที่ไปปรึกษาโรงพยาบาลอื่น ๆ ทุกคนบอกว่า “วันถัดไปให้ถอดผ้าพันแผลเอง และให้มาตรวจอีกวัน” แบบนั้นเลย ฉันก็เลยคิดว่า ‘อืม ฉันคงทนอยู่ที่บ้านแล้วไปตามวันที่กำหนด’ แต่ดันโชคร้าย วันถัดไปที่ฉันผ่าตัดเป็นวันหยุดของโรงพยาบาลพอดี ฉันก็เลยคิดว่าเออคงเป็นแบบนี้ แต่คุณอาจารย์ยังออกมาที่โรงพยาบาลวันหยุดเพื่อตรวจอาการฉัน... ตอนนั้นทำให้รู้สึกอบอุ่นใจนิดหน่อย การที่มาตรวจในวันหยุดทำให้รู้สึกว่าไม่ใช่แค่บริการที่ทำตามหน้าที่ แต่เขาจริงจังใส่ใจคนไข้ทุกคนเลย วันนั้นพยาบาลก็อยู่กับคุณอาจารย์ด้วย บรรยากาศดูเหมือน “ดูแลคนไข้แต่ละคนอย่างดี” ทำให้เวลาผ่านไปยังนึกถึงรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ อยู่ตลอด