🍈 ก่อนการผ่าตัด จริง ๆ แล้วฉันเป็นคนที่มีรูปร่างท่อนบนแทบไม่มีความสมส่วนเลย สูง 163 ซม. น้ำหนัก 58 กก. รอบอก 78 ซม. และขนาดหน้าอก 13 ซม. ขาแข็งแรงเหมือนนักกีฬา ก้นและต้นขาก็มีเนื้อหนาแน่น แต่ท่อนบนรู้สึกเหมือนแทบไม่มีอะไรเลย… ตอนที่ไปปรึกษา แทบไม่ต้องรอเลยและก็เริ่มทันที ฉันไม่ได้มีแผนจะไปหาหมอที่อื่นอยู่แล้ว เลยทำสัญญาและจ่ายเงินมัดจำในวันนั้นเลย ขั้นตอนการเลือกซิลิโคนก็เหมือน ๆ กันทุกคน ตอนแรกคุยกันเรื่อง Motiva Demi 380 แต่ตอนเข้ารับการผ่าตัดเปลี่ยนเป็น 425 ซม. ฉันเปรียบเทียบรูปทรงกับคุณหมอ และทำการตรวจเลือด/ตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจเสร็จในครั้งเดียว และนัดผ่าตัดไว้ในอีก 5 วันข้างหน้า ซึ่งเป็นเวลาที่เร็วที่สุดในวันนั้น 🍈 วันที่ผ่าตัด (เขียนทันทีที่ตื่น) พอตื่นขึ้นมาความคิดแรกคือ “อ้าว? ฉันไม่ได้ทำแขน แต่ทำไมใต้วงแขนข้างขวาถึงเจ็บแบบนี้…” เหมือนว่าเพราะฉันฉีดยาชาที่แขนขวาเลยทำให้เจ็บมากกว่า… รอบอกแค่รู้สึกเจ็บเล็กน้อย แต่ฉันก็คิดว่าอาจจะเป็นอาการที่ไม่เจ็บมากก็ได้ ขอบคุณยาต้านปวดที่ยังทนได้อยู่ รอบอกกว้างเลยทำให้เข้าใจว่าซิลิโคน 425 ซม. แต่เพราะพันผ้ารัดแน่นมันเลยไม่รู้สึกว่ามันใหญ่ขนาดไหน แค่รู้สึกอึดอัดมากเท่านั้น แต่จริง ๆ แล้วฉันรู้สึกง่วงมากจนไม่สามารถคิดอะไรได้เลย แค่คิดว่าอยากนอนต่อ… 🍈 วันที่ 2 โอ้ ตอนนี้เจ็บมาก… เจ็บกว่าตอนวันผ่าตัดซะอีก… รู้สึกเหมือนเป็นอาการปวดกล้ามเนื้อ แต่รอบอกและตรงใต้กระดูกไหปลาร้ารู้สึกบวมและตึงมาก ๆ ตอนนอนอยู่แล้วต้องลุกขึ้นมานั้นเป็นช่วงที่ยากที่สุด “อา… นี่คือความเจ็บปวดที่ได้ยินจากรีวิวหรือเปล่า…” พอออกจากโรงพยาบาลกลับบ้าน ก็รู้สึกว่าตอนนี้หน้าอกของฉันเป็นยังไงไม่รู้อารมณ์ที่รู้สึกอึดอัดที่สุด แต่คิดว่าวันพรุ่งนี้จะได้ปลดผ้าพันและดูมันได้ เลยพยายามรักษาสภาพจิตใจไว้ 🍈 วันที่ 3 ในวันนี้ฉันในที่สุดก็ปลดผ้าพันออก และเอาแผ่นยางในบราที่ใส่ออกด้วย! แต่เรื่องขำคือ… ทั้งคุณพนักงานและคุณหมอเข้าใจว่าฉันอยู่ในสัปดาห์ที่ 1 จริง ๆ แล้วเป็นวันที่ 3… ผ้าพันมันไหลลงเรื่อย ๆ จึงคิดว่าน่าจะทำให้รู้สึกบวม เลยพันหลวม ๆ แต่ที่จริงมันไม่ใช่เลย มันเป็นแค่ความคิดของฉันเอง ฮ่า ๆ ๆ หลังจากปลดผ้าพันออก รู้สึกว่าร่างกายเบากว่ามาก และตอนขับรถไปโรงพยาบาลฉันตื่นเต้นมาก แต่กลับบ้านรู้สึกสบายสุด ๆ ตอนนี้รูปร่างดูเหมือนจะมีหน้าอกที่แหลมคม รู้สึกเหมือนว่ามันจะเด้งออกมา แต่ก็พอใจในระดับที่ทำให้มีความสุข 🍈 ประมาณ 2 สัปดาห์ต่อมา ในช่วงเวลานั้น วันที่ไม่มีอาการเจ็บปวดใหญ่ ๆ เกิดขึ้น ชีวิตประจำวันก็แทบเหมือนเดิม แม้ว่าไม่สามารถอุ้มเด็กได้ก็ต้องทำใจให้ได้ บางทีอาจจะทำให้รู้สึกตึง ๆ อยู่บ้าง ฉันเป็นคนที่นอนตะแคงแล้วหลับได้ง่าย แต่ไม่สามารถนอนตะแคงได้เลยมันเป็นจุดที่น่าหงุดหงิดมาก… เป็นการจดบันทึกแบบไม่เป็นระบบ และไม่ใช่รีวิวที่จัดเต็ม แต่แค่รู้สึกว่ามีหน้าอกสวย ๆ มันทำให้ความเจ็บปวดและความไม่สะดวกเหล่านี้สามารถรับได้ เกี่ยวกับโรงพยาบาล… เข้าใจแล้วว่าทำไมทุกคนถึงชื่นชม เพราะพวกเขาใส่ใจและอธิบายได้ดี มีมารยาทที่ดี ฉันไม่ต้องพูดอะไรเพิ่มเติมเลย ไม่ต้องเขียนยาว ๆ ฉันแค่ขอขอบคุณคุณหมอคิมจูวอนและคุณหมอแทจายุนที่ให้การดูแลอย่างดี