สองเดือนกว่าแล้วหรือเปล่า? ก่อนหน้านี้ประมาณนั้นมีคนที่ทำศัลยกรรมขากรรไกรและกรอบหน้าในที่เดียวกับคุณหมอฮวางชางฮอนที่ไอรูมิ ช่วงนี้ถ่ายเซลฟี่บ่อยแล้ว突然คิดถึงเรื่องนี้เลยอยากเขียนบอก เอาจริงๆ ตอนแรก… อ้าว ทำไมถึงทำแบบนี้? ถึงขั้นนั้นเลย หายใจลำบากและหน้าบวมมาก ตอนนั้นก็แค่ต้องนอนเฉยๆ และพยายามรักษาสมดุลจิตใจ ประมาณสัปดาห์หนึ่งนี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ “นี่มันการกระทำของมนุษย์ไหม” คิดไปเป็นร้อยครั้งเลย แต่พอผ่านช่วงนั้นไปได้ก็ดีขึ้นนะ ตอนนี้แต่งหน้าได้และเจอคนไม่มีปัญหาเลย ถ่ายเซลฟี่ก็ได้อีก หน้าดูบวมลดลงมากเลยรู้สึกว่ากรอบหน้าชัดเจนขึ้น รู้สึกว่าหน้าตัวเองเล็กลงมากกว่าก่อนหน้านี้ ถึงหมอจะบอกว่ายังบวมไม่หมด แต่ตอนนี้ก็รู้สึกสบายมาก อยากให้มันหายเร็วๆ อารมณ์และลักษณะตาก็ดูแตกต่างออกไปนิดหน่อย รู้สึกว่ามันดูนุ่มนวลขึ้นนิดหน่อย นั่นคือความพึงพอใจที่สุด ทุกครั้งที่มองกระจกจะคิดว่า “อืม มันก็มีความหมายที่ทนมา” แบบนี้ เรื่องอาหาร… ยังไม่กลับไปกินแบบฟูมฟักเหมือนก่อนทำเลย แต่ก็ไม่มีปัญหาในการทานอาหาร แค่ต้องระวังนิดหน่อย? ก่อนหน้านี้ตอนดูรีวิวและคิดเกี่ยวกับการทำศัลยกรรม ก็เห็นว่าตอนนี้สบายมากกว่าที่จินตนาการไว้ โหมดสบายสุดๆ ทำไมถึงทำทั้งสองอย่าง เพราะหน้าฉันมีลักษณะไม่เรียบและมีคนที่อยากจะเหมือน พอเห็นว่าการทำกรอบหน้าแค่เล็กน้อยคงไม่พอ เลยคิดว่า “ไหนๆ ก็ต้องนอนแล้ว ทำให้มันดีไปเลย” เลยทำทั้งขากรรไกรและกรอบหน้า ตอนปรึกษาก็เอาภาพของคาริน่าและควาซิบเซเยนมาเก็บไว้ในโทรศัพท์เพื่อโชว์ บอกว่าชอบแบบนี้แหละ