ตอนที่ฉันอยู่มัธยมปีที่ 2 รู้สึกว่าตอนนั้นใส่ชุดนักเรียนกันอยู่ตลอดเลย เคยทำตาสองชั้นแบบมีส่วนตัดและเปิดหัวตาไปครั้งนึง ตอนนั้นก็พอใจอยู่เหมือนกัน แต่เวลาผ่านไปมันน่ากลัวจริงๆ… จู่ๆ มองกระจกเห็นว่าข้างซ้ายเริ่มหย่อนจนรู้สึกเหมือนแทบจะหลุดแล้ว ข้างขวาก็ดูไม่ชัดเจนเหมือนเดิม รู้สึกแบบไร้เรี่ยวแรง… ถ้าหรี่ตามันก็พอใช้ได้ แต่พอปล่อยตามันกลับดูอ้วนๆ เหมือนไส้กรอกและดูมึนๆ ก็เลยกลายเป็นเรื่องตลก แต่ก็ค่อนข้างเครียดอยู่เหมือนกัน ชีวิตประจำวันก็ไม่ได้รู้สึกไม่สะดวกอะไร แต่พอเห็นรูปที่ถ่ายกับเพื่อนๆ โดยเฉพาะในมุมที่ถ่ายแบบเต็มๆ ตาก็เริ่มเห็นความไม่สมดุลมากขึ้น จึงคิดว่า “ต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว” เพราะความแตกต่างมันเริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ สุดท้ายก็เริ่มคิดเกี่ยวกับการทำศัลยกรรมใหม่ ตอนหาข้อมูลโรงพยาบาลก็จะดูว่าแพทย์มาจากไหน และมีประสบการณ์การทำศัลยกรรมซ้ำเยอะไหม ฉันค้นหาข้อมูลและรีวิวต่างๆ จนสุดท้ายเลือกคุณหมอคิมจินฮยองจากคลินิกซินโดรม ตอนแรกตั้งใจจะทำแค่การทำตาสองชั้นใหม่ให้เรียบร้อย แต่พอปรึกษาก็เริ่มคิดว่า “ในเมื่อทำแล้วทำให้ตาดูใหญ่และชัดเจนขึ้นดีกว่า” จึงตัดสินใจทำการเปิดหัวตาด้วย ตอนนี้คิดว่าการทำการเปิดหัวตาเป็นการตัดสินใจที่ดีมาก…^^ ตาดูชัดเจนขึ้นและหน้าดูเรียบร้อยมากขึ้น รู้สึกไม่เหมือนเมื่อก่อนที่ดูเบลอๆ เวลามองกระจกก็รู้สึกดีขึ้น แม้ว่าตอนนี้จะยังบวมอยู่บ้าง แต่ก็หวังว่ามันจะยุบลงโดยเร็วค่ะ